“Tien jaar geleden kreeg ik de CAA-diagnose gratis bij het leven. Het gratis product teruggeven kan niet, en mijn hoofd vernieuwen ook niet. Het enige dat wél kan, is goed voor mezelf zorgen opdat ik zolang mogelijk redelijk onafhankelijk kan leven.
- Marijke KloostermanDansen op de vulkaan is gevaarlijk; het tijdstip van een uitbarsting is niet te voorspellen. Uiteindelijk wint de natuur altijd.
Tien jaar geleden kreeg ik de CAA-diagnose gratis bij het leven. Het gratis product teruggeven kan niet, en mijn hoofd vernieuwen ook niet. Het enige dat wél kan, is goed voor mezelf zorgen opdat ik zolang mogelijk redelijk onafhankelijk kan leven.
Langzamerhand word ik slechter. Vooral woordvinding ‘zakt naar beneden’. Gelukkig waren schrijven en praten de belangrijkste vaardigheden voor mijn werk en hobby waardoor mijn woordenschat groot was. Ik weet altijd wel een ‘weggetje’ te vinden naar waar ik met woorden wil zijn.
Het lukt allemaal wel, maar het is enorm vervelend. Het kost veel tijd en energie voor iedereen in mijn omgeving en vooral voor mezelf.
In de loop van de jaren ben ik steeds meer afhankelijk geworden. Daar zit voor mij een grens aan. Daarom heb ik een maand geleden op papier gezet tot hoever die ontwikkeling moet gaan voordat ik deze wereld wil verlaten via euthanasie. Dat heb ik gedeeld met mijn de directe naasten en met mijn huisarts.
Mijn lijflied blijft echter (liedje van Ramses Shaffy):
We zullen doorgaan
We zullen doorgaan
We zullen doorgaan
Tot we samen zijn
Marijke Kloosterman
(Lees mijn blogs: https://blog.marijkekloosterman.com)
©2026 CAA-Informatie.nl Privacy
Website door 2nd Chapter